ya_hennan
İlahinin Şemseddin Sivasî ‘ye ait olduğu düşünülmektedir.

İlahinin, Halvetîliğin Şemseddin Sivasî koluyla bağını kuvvetlendiren mühim bir şey de, merhum Safer Efendi’ nin bu tarikat kolunun “evtâr-ı seb’a”yı onikiye çıkarıp, on iki esmâ ile de sâlike yol verdikleri naklidir. İlâhide -tevâfuk eseri- Esmâ-i hüsna’dan İsm-i azâm ile beraber on iki isim zikredilir. Güftede geçen “cud”, “afv”, “ğufran”, “îmân” kelimeleri, Allah’ın: el-Mâcid, el-Afüvv, el-Ğaffâr, el-Mü’min isimleriyle, tecelligâh olarak seçtiği insanı kuşatan varlığını; el-Evvel, el-Âhir, ez-Zâhir, el-Bâtın isimleri tecelli-î celâlinin zamanî ve kevnî tezâhürünü; el-Vâhid, el-Ehad (İbn-i Mâce ve İbn-i Hacer’e göre Esma-i hüsna’dandır), es-Samed isimleri ulûhiyetini beyan etmektedir. Birkaç nefescik sadâ deryaları dolduruyor;âgâh olan, kimbilir bu deryadan ne inciler çıkaracaktır.


Yâ Hannan, Yâ Mennân

Yâ Ze’l-cudi ve’l ihsân;

Sebbit kulûbenâ ale’l-îmân,

Nercû afveke ve’l-ğufran;

Merhaba Merhaba, şehr-i Ramazân Merhaba;

Merhaba Merhaba, şehr-i Sıyam Merhaba.

Evvel Hû, Âhir Hû;

Zâhir Hû, Bâtın Hû;

Kul Yâ Hû, Yâ Hû,

Yâ Men Hû: Hak!

Lâ ilâhe illâllah, Muhammed’ür Resûlullah!

Ve İlâhün, Vâhidün, Ehadün, Samedâ!

 

Kelime kelime ve manzum şekilde bir sadeleştirmenin(!) daha da yanlış olacağı düşüncesiyle, ilahinin tek cümlecik Türkçe inşa’ını anlatabilmem için ehven bir yol olarak gördüğüm şöyle bir metne ihtiyaç olabileceğini düşünüyorum:

“Ey! Kullarına karşı pek müşfik, Ey! kullarına karşı pek lütufkar, Ey! kerem ve ihsan sahibi, Ey! ezeli-Ey! ebedi, Ey! tecelligâhıyla apaçık-Ey! tecellî-i celaliyle gizlilerin gizlisi, Ey Hû Hû diye çağırdığımız: Hakk; kalplerimi iman üzere sabit kıl, ümidimiz senin af ve mağfiretindir, “Lâilahe illâllah Muhammed’ür Resûlullah”, Allah’ımızsın, teksin, benzersizsin; kulların sana muhtaç, sen kimseye muhtaç değilsin…”

Bestekâr, arada; tam da insan (tecelligâh) ile Allah (tecelli-i celâli’nin) kavuştuğu bezâha Ramazanı yerleştirir. Oruç ayının mümin kişiye gün gün irtifâ kazandıran bir af ve mağfiret merdiveniolduğunu ve o münasebetle yalvardığını Allah’a işittirmek istercesine “Oruç günlerindeyiz, o günleri selamlıyoruz! Bu günler hürmetine bizi bağışla!” sadedine “Merhaba!”ları peşi peşine sıralar.

Söyleyen cemaat, ilahinin ilk bölümünde “havf ve recâ'” tüten, daha yavaş bir tonda Hakk’ı anıp, af ve mağfiret dilerken; Ramazan’ı selamlama bölümüne gelince yeri göğü titretir… Ramazan’ ın onbeşinden sonra, “Merhaba”lar, yerini “Elveda”ya bırakır; ilahinin “tarz-ı reviş”i yavaşlar, son terâvihle beraber Hazreti Ramazan, bir ay boyunca terbiye etmeye çalıştığı şehirden ayrılır.

Elveda elveda, şehr-i Ramazan elveda;

Elveda elveda, şehr-i sıyam elveda!

(Alıntıdır.
http://www.milligazete.com.tr/haber/Bir_ramazan_ilahisi_ve_muhacirligim/132983#.VYwInfntlBc
)

Google'dan bu kelimeleri arayarak bize ulaşabilirsiniz:

sivas\ın kültürel halk oyunları, ya hannan ya mennan sehri ramazan elveda, sivas\ın kültürel özellikleri kısaca, elveda ramazan evvel hi, elveda ramazan sivas, elveda şehri siyam elveda, Merhaba yâ Şehr-i Ğufrân, ya hannan ya mennan elvedahttps://i0.wp.com/www.sivaskulturu.com/wp-content/uploads/2015/06/ya_hennan.jpg?fit=690%2C461https://i0.wp.com/www.sivaskulturu.com/wp-content/uploads/2015/06/ya_hennan.jpg?resize=150%2C150sivasKültürmerhaba şehri ramazan,ramazan ilahisi,şehri ramazan,şehri siyam,şemsi sivasi,sivas ilahileri,sivas ramazan ilahisi,sivas teravih,ya hennan,ya hennan ilahisiİlahinin Şemseddin Sivasî 'ye ait olduğu düşünülmektedir. İlahinin, Halvetîliğin Şemseddin Sivasî koluyla bağını kuvvetlendiren mühim bir şey de, merhum Safer Efendi' nin bu tarikat kolunun 'evtâr-ı seb'a'yı onikiye çıkarıp, on iki esmâ ile de sâlike yol verdikleri naklidir. İlâhide -tevâfuk eseri- Esmâ-i hüsna'dan İsm-i azâm ile beraber on iki isim zikredilir....Sivas Kültürü, Sivas Türküleri, Sivas Halaylari, Sivas Fotograflari, Sivas Resimleri, Sivas Köyleri, Sivas Yemekleri, El sanatlari, Yöresel yemekler hakkinda